Η καταιγίδα του Μοντεβιδέο

Ήταν ένα βροχερό πρωινό του Ιουλίου όταν η Αργεντινή συνάντησε την Ουρουγουάη στο Μοντεβιδέο, πρωτεύουσα της Ουρουγουάης, για τον τελικό του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες έκαναν λόγο για την πρόθεση 10.000 φιλάθλων της «αλμπισελέστε», να διασχίσουν το ποτάμι που χωρίζει τις δύο χώρες για να παρακολουθήσουν το μεγάλο ματς.

Δύο πλοία ξεκίνησαν από το Μπουένος Άϊρες το απόγευμα της προηγουμένης μέρας γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Το ένα έμεινε στην μέση της διαδρομής λόγω ομίχλης. Οι επιβάτες του άλλου έκαναν την εμφάνιση τους στο «Centenario», με σχετική καθυστέρηση. Συνολικά στις εξέδρες καταμετρήθηκαν, 80.000 φίλαθλοι –τρόπος του λέγειν με τα δεδομένα και τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή-, όλοι μάρτυρες αυτού του ιστορικού γεγονότος: του τελικού του 1ου Μουντιάλ! Αν συνυπολογίσουμε και τους περίπου 30.000 Αργεντινούς που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Αβενίδα ντε Μάγιο του Μπουένος Άϊρες για να ακούσουν ραδιοφωνικά το παιχνίδι, τότε συνολικά οι φαν που εγκαινίασαν αυτό το νέο έθιμο, άγγιξαν τις 110.000!

Στις 14:10 της 30ης Ιουλίου 1930, οι δύο ομάδες εμφανίστηκαν ενώπιον του κοινού στο βρεγμένο αγωνιστικό χώρο- έπεφτε καταρρακτώδης βροχή όλη την προηγούμενη μέρα- και αντάλλαξαν όμορφα μπουκέτα λουλουδιών, πριν ο άρχων του παιχνιδιού σφυρίξει την έναρξη του αγώνα. Η αλήθεια είναι, ότι το ματς είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα στα αποδυτήρια, και ο λόγος ήταν η μπάλα που θα χρησιμοποιούσαν οι δυο ομάδες. Η κάθε πλευρά επέμενε πως η δική της – αυτή δηλαδή που έφερε μαζί της- ήταν η καλύτερη. Ο Βέλγος ρέφερι, Τζον Λαντζίνιους βρήκε τη λύση: πήρε και τις δύο μαζί του στο γήπεδο και έστριψε ένα νόμισμα για να βγει η νικήτρια! Ο αγώνας άρχισε εν τέλει, και στο 12ο λεπτό ο Ντοράδο έδωσε το προβάδισμα στην οικοδέσποινα Ουρουγουάη, αλλά πριν καλά-καλά περάσουν οκτώ λεπτά, ο Πεουσέγε ισοφάρισε για την Αργεντινή.

Στο 37ο λεπτό, ο Σταμπίλε παραβίασε για δεύτερη φορά την εστία των Ουρουγουανών,  μετά την εξαίρετη πάσα του Μόντι, όμως ο αρχηγός των γηπεδούχων Νασάντι υποστήριξε πως ο σκόρερ ήταν σε θέση οφσάιντ. Ο διαιτητής συμβουλεύτηκε τον επόπτη, και τελικά επικύρωσε το γκολ. Έτσι το ημίχρονο έκλεισε, με τους φιλοξενούμενους να προηγούνται με 1-2, ωστόσο οι τελευταίοι ενημέρωσαν τους διοργανωτές, για την πρόθεση τους ν’ αποχωρήσουν εξαιτίας της σκληρής αντιμετώπισης που τύγχαναν από τους αντιπάλους. Οι παίκτες ήταν αρκετά νευρικοί και όταν ρώτησαν τον Βιεναμίν της παρέας, τον 19χρονο Βαράγιο, ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα, πήρε το λόγο ο αρχηγός της Ουρουγάης, για να εξηγήσει ότι « αν δεν νικήσουμε σήμερα, δεν θα φύγουμε ζωντανοί από το γήπεδο». Κατά πάσα πιθανότητα, η δικαιολογία αυτή φάνηκε πειστική και στους Αργεντινούς, και έτσι έμειναν να ολοκληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε, ο Μόντι όντας τραυματίας δεν μπορούσε να προσφέρει τα αναμενόμενα – τότε απαγορευόταν η αλλαγή τραυματισμένου παίκτη – ο Βαράγιο…βάδιζε και παραμιλούσε από την κούραση, αλλά η Αργεντινή εξακολουθούσε να έχει το πάνω χέρι. Όχι όμως για πολύ. Οι Ουρουγουανοί, αποδείχθηκαν μαχητές και όταν οι «εχθροί» ξέμειναν από δυνάμεις, πέρασαν στην αντεπίθεση. Στο 57ο λεπτό, ο Τσία εκμεταλλεύτηκε ένα λάθος στην άμυνα των «Αλμπισελέστε» ισοφαρίζοντας το σκορ, ενώ έντεκα λεπτά αργότερα ο Ιριάρτε με ένα δυνατό αριστερό σουτ, άφησε άφωνο τον Μποτάσο γράφοντας το 3-2. Ένα λεπτό πριν τη λήξη του παιχνιδιού, ο Κάστρο έκανε το 4-2 και η Ουρουγουάη πανηγύρισε την κατάκτηση της κορυφής του κόσμου.

Την ίδια ώρα, οι Αργεντινοί μιλούσαν για το εχθρικό κλίμα που υπήρχε εναντίον τους καθ’ όλη τη διάρκεια της φιλοξενίας τους, κατηγορώντας μάλιστα την αστυνομία, τον διαιτητή και  τους θεατές, και διέκοψαν κάθε ποδοσφαιρική σχέση με την Ουρουγουάη για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Διαβάστηκε 5948 φορές
Fctables
Τα cookie μας βοηθούν να σας παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Εφόσον χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies από εμάς.